Description

Informations de base

Od jesieni 1932 powstały trzy prototypy oznaczone symbolami: PZL – 23/I, PZL – 23/II i PZL – 23/III. Badania wytrzymałościowe i statyczne PZL – 23/I zakończono w drugiej połowie 1933 r. Prototyp wzbił się w powietrze pod koniec 1934 r. W kolejnych wersjach doświadczalnych dokonywano wielu poprawek takich jak: likwidacja wibracji tylnej części kadłuba i usterzenia wysokości, wzmocnienie konstrukcji płata, poprawa widoczności z fotela pilota poprzez zwiększenie przeszklenia kabiny, opuszczenia o 10 cm miejsca mocowania silnika, zastosowanie nowego pierścienia o mniejszym współczynniki Cx, zlikwidowano w kadłubie komorę bombową, przenosząc wyrzutniki pod skrzydła i pod kadłub i wiele innych. Łącznie wprowadzono ponad 100 zmian i usunięto kilkaset usterek. Wersję wzorcową pod nazwą PZL – 23 Karaś A wprowadzono do produkcji (od połowy 1935 r.) w liczbie 40 szt. w nowym zakładzie PZL WP-1 (Podlaskie Zakłady Lotnicze – Wytwórnia Płatowców nr 1) i sukcesywnie wchodziły one do uzbrojenia 1 Pułku Lotniczego oraz eksportowane były do Bułgarii. Podczas eksploatacji tego samolotu pojawiały się nowe usterki (m.in. zbyt słaby silnik, osiąganie małego pułapu z pełnym uzbrojeniem, mała skuteczność skrzeli itd.). W wyniku likwidacji tych usterek, powstała druga wersja samolotu PZL – 23 Karaś B. Miał on mocniejszy silnik (Bristol Pegasus VIII o mocy 680 KM, zlikwidowano skrzela, wprowadzono ulepszone wyprofilowanie przejścia pomiędzy stykiem kadłuba i skrzydła). Umowa z PZL opiewała na wyprodukowanie 210 samolotów w wersji B. Od jesieni 1936 r. zaczęto je dostarczać do pułków lotniczych. W drugiej połowie lat 30-tych, samolot PZL – 23 B Karaś stał się podstawowym samolotem liniowym, natomiast Karasie w wersji A wycofano do szkolnictwa. Pełniąc służbę w Polskim Lotnictwie Wojskowym, Karasie wykorzystano w kilku większych akcjach. W 1937 r. dywizjon Karasi B z 1 P.L. wykonał pokazowe ostre bombardowanie małej stacji kolejowej na linii Chełm – Brześć n/B. Kilka dywizjonów liniowych skoncentrowano na lotnisku Wilno – Porubanek w ramach demonstracji siły wobec sąsiadującej Litwy, natomiast w październiku 1938 r. kilkanaście Karasi z różnych pułków stacjonowało na lotnisku w Aleksandrowie, zabezpieczając zajęcie Zaolzia. Zgodnie z zasadami użycie Karasi, przeznaczano je do wykonywania zadań interwencyjnych. W kampanii wrześniowej wykonywały one niektóre zadania bojowe i rozpoznanie z powietrza. Samoloty wchodzące w skład eskadr armijnych, Karasie bombardowały kolumny pancerne, wykonywały dalekie rajdy rozpoznawcze, na terytoria Niemiec, Słowacji i Prus Wschodnich. Pierwszym zbombardowanym obiektem na terytorium przeciwnika była fabryka w rejonie Oławy oraz bombardowano obiekty strategiczne na terenie Prus Wschodnich. Duża liczba wykonywanych zadań spowodowała ok. 90% straty w samolotach. Ogółem w kampanii wrześniowej zestrzelono 112 Karasi, a do Rumunii ewakuowano zaledwie 11 maszyn (trzy z 31 eskadry i osiem z 24 eskadry rozpoznawczej). Oprócz tego, w Rumunii znalazło się 30 Karasi w wersji « A » z CWL – 1 (przekroczyły granice w dniu 16.09 1939 r.). Po włączeniu Rumunii do « Paktu Trzech », w internowanych Karasiach wymieniono uzbrojenie na niemieckie i sformowano z nich eskadrę rozpoznawczą i szkolno-treningową. Rumunie używali Karasi na froncie wschodnim. Ostatni Karaś wykorzystywany był w Rumunii do 1946 r., jako holownik celu powietrznego.

Téléchargez le catalogue des produits Mirage Hobby au format PDF

Dès l’automne 1932, trois prototypes sont construits, marqués de symboles : PZL – 23/I, PZL – 23/II et PZL – 23/III. Les tests de résistance et statiques du PZL – 23/I sont achevés dans la seconde moitié de 1933. Le prototype décolle fin 1934. Dans les versions expérimentales ultérieures, de nombreuses améliorations sont apportées, telles que : élimination des vibrations de la partie arrière du fuselage et de la hauteur de la queue, renforcement de la structure de la cellule, amélioration de la visibilité depuis le siège du pilote en augmentant le vitrage de la cabine, abaissement de 10 cm de l’emplacement du moteur, utilisation d’un nouvel anneau avec un coefficient Cx inférieur, la chambre à bombes en le fuselage a été retiré, des éjecteurs ont été déplacés sous les ailes et sous le fuselage, et bien d’autres. Au total, plus de 100 modifications ont été apportées et plusieurs centaines de bugs ont été corrigés. La version modèle sous le nom de PZL – 23 Karaś A a été introduite en production (à partir de la mi-1935) au nombre de 40 pièces dans la nouvelle usine PZL WP-1 (Podlaskie Zakłady Lotnicze – Wytwórnia Płatowców No. 1) et est successivement entrée dans le l’armement du 1er régiment d’aviation et ont été exportés vers la Bulgarie. Lors de l’exploitation de cet appareil, de nouveaux défauts sont apparus (notamment moteur trop faible, arrivée à basse altitude avec plein d’armes, faible efficacité des ouïes, etc.). À la suite de l’élimination de ces défauts, la deuxième version de l’avion PZL – 23 Karaś B a été créée.Il avait un moteur plus puissant (Bristol Pegasus VIII avec 680 CV, les branchies ont été supprimées, un meilleur profilage de la transition entre le fuselage et l’aile a été introduite). Le contrat avec PZL portait sur la production de 210 avions en version B. À l’automne 1936, ils ont commencé à être livrés aux régiments d’aviation. Dans la seconde moitié des années 1930, l’avion PZL – 23 B Karaś est devenu l’avion de ligne de base, tandis que la version A du Karasie a été retirée pour la scolarité. Alors qu’il servait dans l’aviation militaire polonaise, Karas a été utilisé dans plusieurs actions plus importantes. En 1937, l’escadron Karasi B du 1 PL a effectué une démonstration de bombardement violent d’une petite gare sur la ligne Chełm – Brest n / B. Plusieurs escadrons de ligne sont concentrés à l’aéroport de Vilnius – Porubanek dans le cadre d’une démonstration de force contre la Lituanie voisine, tandis qu’en octobre 1938 une dizaine de Karas de divers régiments sont stationnés à l’aéroport d’Aleksandrów, assurant la prise de Zaolzie. Selon les règles, l’utilisation de Karasi était destinée à l’exécution de tâches d’intervention. Lors de la campagne de septembre, ils ont effectué des tâches de combat et de reconnaissance aérienne. Les avions inclus dans les escadrons de l’armée ont bombardé des colonnes blindées, effectué de longs raids de reconnaissance sur les territoires de l’Allemagne, de la Slovaquie et de la Prusse orientale. La première installation bombardée sur le territoire ennemi fut une usine près d’Oława. Des objets stratégiques en Prusse orientale ont été bombardés. Un grand nombre de tâches effectuées ont entraîné environ 90 % de pertes dans les avions. Au total, 112 Karasi ont été abattus lors de la campagne de septembre et seules 11 machines ont été évacuées vers la Roumanie (trois de l’escadron 31 et huit de l’escadron de reconnaissance 24). De plus, il y avait 30 Karasi en version A avec CWL – 1 en Roumanie (ils passèrent la frontière le 16 septembre 1939). Après l’inclusion de la Roumanie dans le Pacte des Trois, les Karas internés ont été échangés contre des armes allemandes et un escadron de reconnaissance et d’entraînement a été formé. Les Roumains ont utilisé Karasi sur le front de l’Est. Le dernier Karas a été utilisé en Roumanie jusqu’en 1946 comme remorqueur de cible aérienne. Données techniques (version B) : longueur : 9,68 m, envergure : 13,95 m, hauteur : 3,3 m, vitesse maximale : 319 km/h, vitesse de montée : 6,7 m/s, plafond pratique : 7300 m, portée maximale : 1260 km, armement : fixe – 2 mitrailleuses Vickers F calibre 7,7 mm, 1 mitrailleuse wz.33 calibre 7,92 mm, suspendue – jusqu’à 700 kg de bombes.Erreur de la ? Signaler le problème